Çocuklar kaybetme ayrılık korkusu 3-4 yaş aralığında...

Çocuklar kaybetme ayrılık korkusu 3-4 yaş aralığında yükseliyor

Çocuklar kaybetme ayrılık korkusu 3-4 yaş arasında ciddi boyutlara ulaşıyor. Gelişme çağındaki çocukların, anne, baba, veya diğer aile fertleri, kreş, bakıcı gibi sürekli birlikte olduğu yer ve kişilere karşı bağlanması belli bir zaman sonra ayrılık, yalnızlık, korku duygularını aktif hale getiriyor. 3-4 yaşında tavan yapan bu duygular, çocukta ciddi psikolojik sorunlar oluşturulabiliyor.

17 Mayıs 2016 - 17:27 - Güncelleme: 17 Mayıs 2016 - 19:03

Çocuklar kaybetme ayrılık korkusu 3-4 yaş arasında ciddi boyutlara ulaşıyor. Gelişme çağındaki çocukların, anne, baba, veya diğer aile fertleri, kreş, bakıcı gibi sürekli birlikte olduğu yer ve kişilere karşı bağlanması belli bir zaman sonra ayrılık, yalnızlık, korku duygularını aktif hale getiriyor. 3-4 yaşında tavan yapan bu duygular, çocukta ciddi psikolojik sorunlar oluşturulabiliyor. 

Çocuklarda ya da ayrılık korkusu özellikle 3-4 yaş aralığında yüksek düzeye oluşuyor. Bu süreçte anne ve babalara büyük görevler düşüyor.

Genellikle anne, baba, büyükanne, ya da bakıcıdan ayrılık korkusu olarak tanımlanabilecek olan gelişim çağındaki çocukların yaşadığı duyusal sorunların bilinçli bir şekilde takip edilmesi gerekiyor. 

Çocuğun ilişki geliştirmesinin bağlanma olarak tanımladığı duygu yükü genelde çocuk ile yetişkin bir birey (çoğu zaman anne) arasındaki olumlu bağı ifade etmek için kullanılıyor. Doğumla birlikte, bağlanma gelişmeye başlıyor ve yaş ilerledikçe had safhaya ulaşıyor.  Yaşam boyunca, bebeklik, çocukluk, ergenlik ve yetişkinlik döneminde birçok bağlanma şekli ortaya çıkıyor. 3-4 yaş dönemi ise çocuklardaki kaybetme ve ayrılık konusu da, doğumdan sonra oluşan bağlanma şeklinin bir nedenle problemli hal alması olarak ortaya çıkıyor.

Psikiyatrist Psikoterapist Yrd.Doç.Dr.Rıdvan Üney, 3-4 yaş çocuklarının ilişki geliştirmiş olduğu kişi için, kaybetme ya da ayrılık korkusu yaşamasın kaçınılmaz olduğunu söyledi.
Anne, baba veya bakım veren her kimse çocukla üç tür bağlanma şeklinin ortaya çıktığını ifade eden Yrd. Doç. Dr. Rıdvan Üney, "Bunlar güvenli, kaygılı ya da kaçıngan bağlanma olarak tanımlanır. Güvenli bağlamada, çocuk bağlandığı kişiden ayrıldığında huzursuz olur. Kişi geri döndüğünde neşelenir, ebeveynini olumlu davranışlar ile karışılar. Güvenli bağlanmış olan çocuklar, bağlandıkları bireylere güvenir, bunun sonucu olarak kendilerini güvende hissederler. Bağlandıkları yetişkin, bir süre ortamda olmadığında çocuk mutsuz olsa da yetişkinin geri döneceğine dair kendine güveni vardır. Bu çocuklar korktuklarında ve kaygılandıklarında, yetişkin geri döndüğünde kolaylıkla yatıştırılabilirler" dedi.

ANNE VE BABANIN TUTUMU ÖNEMLİ 

"Kaygılı bağlanma durumunun nedeni annenin istikrarsız davranmasıdır" diyen Üney, "Anne bazen çocuğunun ihtiyaçlarını karşılarken bazen meşguliyeti nedeniyle karşılamaz ya da karşılayamaz. Kaygılı bağlanmış çocuklar, bağlandıkları kişiden yani anneden ayrıldıklarında çok huzursuz olurlar, ağlama nöbetleri oluşabilir. Anne geri döndüğünde dahi sakinleşmekte zorlanırlar. Yabancılara karşı şiddetli şüphe davranışı gösterebilirler. Kaçıngan bağlanan çocuklar, anneyi ya da bakım veren kişiyi yok sayma eğilimindedirler. Bakım veren kişi ile tanımadığı birini seçme durumuyla karşı karşıya kaldıklarında, herhangi birini seçme yönünde davranış göstermezler. Çoğunlukla fiziksel istismar ya da duygusal olarak ihmal edilmiş çocuklarda bu durum sık görülür. Çocuk bağlandığı kişiden zarar görmemek için ilişkiye girmez. Bakım veren kişi tarafından sakinleştirilemezler” şeklinde konuştu.

KAYBETME VE AYRILIK KORKUSU YÜKSEK OLUR

"3-4 yaşlarındaki çocuklar kaybetme ve ayrılık korkusu yaşayabilirler" bilgisini veren Uzman,  açıklamasını şöyle sürdürdü; "Bu yaşlarda çocuk için; anne, baba veya bakıcı güvenli bir liman olarak değerlendirilir. Hatta bu nedenle çocuk annenin kucağındayken; herhangi bir kişi onu sevme niyetiyle kucağına almaya kalktığında, gitmek istemez ve huysuzlaşır. Bunun bir başka görüntüsü de gece yarısı veya sabah çocuk uyandığında, anne babasının yatağına gider. Bu dönemin önemli özelliklerinden biri de çocuğun hayal kurabilmesidir. Bu sayede kısa süreli ayrılıklarda; çocuk anne veya babasının hayalini kurarak, ayrılıkla baş edebilir. Hatta hayal kurma sayesinde; bu yaşlardaki çocuk, anne ve babasından birkaç haftalık ayrılığa tahammül edebilir. Bazen çocuk, bu dönemin önemli sorunlarından olan ayrılık ve kaybetme korkusunu şiddetli yaşayabilir. Bu durumda çocukta ayrılma kaygı bozukluğu (seperasyon anksiyetesi) gelişebilir. Bu problemi olan çocuklar, yapışarak, ağlayarak, yalvararak ya da bedensel yakınmalar (karın ağrısı, baş ağrısı, mide bulantısı gibi) göstererek ayrılığa direnç gösterirler. Bu en az dört hafta sürer. Özellikle kreşe veya okula başlayan çocuklarda sık görülür.

3-4 YAŞ BAĞIMSIZ DAVRANMA DÖNEMİ 

3-4 yaş dönemi çocukların bağımsız davranmaya eğilimli olduğunu dile getiren Yrd.Doç.Dr.Rıdvan Üney, “Anne ve babalarını taklit etmeye onların giyimlerine özenmeye başlarlar. Evcilik oyunu oynarlar. Evcilik oyununda anne baba rollerini taklit etme bu dönemin özelliklerindendir. Her şeyi keşfetmeye çalışırlar, bağımsız hareket etmek isterler. Hayali oyunlar oynarlar. Meraklıdırlar, sürekli soru sorarlar. Uyumadan önce anne-babayı yanında ister. Olumsuz tutturmacı ve inatçı davranışlar sergileyebilirler. Duygusal tepkilerinin gelişmesiyle, tüm duygu türlerini yaşarlar. Korku ve kaygı, kıskançlık, öfke ve sevinç sıklıkla gözlenir. Belki de bu dönem çocuğunun en önemli özelliği, kaygı ve korkuyla tam anlamıyla tanışmasıdır.

ÇOCUK İÇİN YAPILMASI GEREKENLER

Yrd.Doç.Dr.Rıdvan Üney, 3-4 yaşlarında ayrılık ya da kaybetme korkusu yaşayan çocukların ebeveynlerine şu önerilerde bulundu: “3-4 yaş çocuğunu kreşe ya da bakıcıya bıraktığınızda; en azından ilk günlerde orada biraz zaman geçirin. Çocuk oraya alıştıktan sonra, yani oranın güvenli bir ortam olduğuna ikna olmasını sağladıktan sonra ayrılabilirsiniz. Çocuğunuzu yuvadan ya da bakıcıdan aldığınız saatlere özen gösterin. Hep aynı saatte bırakıp, hep aynı saatte alın. Böylece çocukta endişenin gelişmesini engelleyebilirsiniz. Yani “annem ya da babam beni terk etmedi onlara güveniyorum” duygusu gelişir. Çocuğunuzu terk etmekle tehdit etmeyin. Yabancı bir ortamda yaramazlık yapan çocuklara, bazen anneleri “seni burada bırakır giderim” diyerek tehditte bulunurlar. Bu çocuk için büyük endişe yaratır. Çocuklarınızla güven ilişkisi oluşturmaya özen gösterin. Güven ilişkisi her dediklerini yapmak anlamına gelmez. Hediye veya rüşvet vererek güven ilişkisi kurulmaz. Korku hissettiğinde, ağladığında onu yatıştırın. Bu konuda istikrarlı davranın ki, sizin davranışlarınızın devamını ve sürekliliğini gören çocuk, hem size hem de kendisine güvenini geliştirsin. Eğer onu bırakıp dışarıda uzun zaman geçirecekseniz ya da bir seyahate gidecekseniz, döneceğiniz zamanla ilgili açık olun. Onu kandırmaya kalkmayın. Bazı ebeveynler çocukları ağlamasın diye yalan yöntemine başvururlar. Eğer birazdan geleceğim deyip saatlerce ya da birkaç gün dönmezseniz onun güvenini sarsarsınız. Sonuç olarak çocuğunuzda yoğun endişe oluşturursunuz. Hem size, hem kendisine, hem de ileriki zamanlarda dünyaya güveni zedelenecektir. Anne baba boşanmışsa; evde yaşamayan ebeveyn çocuğunu belirli aralıklarla görmelidir. Ancak bu görüşmelerin hep aynı zamanlarda olması önemlidir. Söz verip gelmeyen ya da görüşme saatlerine özen göstermeyen ebeveyn çocukta ayrılık ve kaybetme korkusu oluşumuna neden olacaktır.”

AYRILIK KAYBETME KORSUNUN SIK GÖRÜLME NEDENLERİ 

Yrd.Doç.Dr.Rıdvan Üney, 3-4 yaş çocuklarında kaybetme ya da ayrılık korkusunun en sık görülme nedenlerini ise şöyle sıraladı:
“Kreşe başlama, Bakıcı değişimi, Anne baba çatışmaları, Anne baba ayrılığı, İlgisiz anne-baba tutumu, Çocuğa verilen sözlerin tutulmaması, Çocuğa yalan söyleme, Ebeveynlerden birinin kaybı. 3-4 yaşındaki çocuklar, kreşe başladıklarında ya da bakıcıya bırakıldıklarında doğal olarak korkarlar. Ama ebeveynleri verdikleri sözü tutar ve geleceklerini söyledikleri saatte gelirlerse, çocukların kaygı ve korkuları azalır. Bu yaşlarda çocuklar ölüm gerçeğini tam olarak anlayamazlar. Ölümü algılayamasa da anne ya da babasının kaybolması, onu endişeye sevk eder. Bunların dışında 3-4 yaş çocuklarında, kalabalık yerlerde dolaşırken anne veya babasını kaybetme korkusu oldukça belirgindir. Çocuk adeta ebeveynine yapışır. Boşanma durumunda ebeveynlerden birinin evi terk etmesi sonucu, çocuk aşırı endişe yaşayabilir”.

Sponsorlu Bağlantılar---

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR x
Kastamonu'da acı kaza 3 ölü, 2 yaralı
Kastamonu'da acı kaza 3 ölü, 2 yaralı
Bodrum'da hava bozdu, fırtına çıktı
Bodrum'da hava bozdu, fırtına çıktı